ได้เจอเพื่อนเก่า

วันนี้ได้มีโอกาสคุยกับเพื่อนเก่า ก็รู้สึกดีๆมีความสุข รำลึกถึงความหลังเก่าๆ ตามประสาคนเริ่มสูงวัย วันนี้ก็ขายของได้ชิ้นสองชิ้น ไม่รู้ว่าจะทำได้ไปอีกนานเท่าไหร่ ธุรกิจการค้ามันก็เป็นแบบนี้ จริงๆ แล้วเราอยากทำอะไรกันแน่ ยังตอบไม่ได้ ว่าเทอมหน้าจะลองไปติดประกาศสอนเลขสอนเคมี ความรู้ที่เรามีมันจะได้เกิดประโยชน์กับคนอื่น ความรู้ที่เรามีมันมากและอยากทำให้เด็กๆเข้าใจและรักการเรียน ส่วนมากสิ่งที่ทำให้เด็กไม่ชอบเรียนเพราะการสอนของครู สอนอะไรไม่รู้เรีื่องเลย หรือครูก็ว่าสอนรู้เรื่องแต่เด็กไม่สามารถเข้าใจได้ การเป็นคนเก่งกับการสอนมันต่างกัน คนเรียนไม่เก่งแต่สอนเก่งก็มี แต่ไอ้ที่เรียนเก่งแต่สอนไม่ได้นี่สิพวกนี้อันตราย เพราะคนส่วนมากจะคิดว่าคนที่เรียนเก่งจะต้องสอนเก่ง มันหาได้น้อย อย่างเราเรียนพอไปไหวแต่สอนได้ดีมากกว่า ฟันดาบก็ไม่เคยเป็นแชมป์อย่างเก่งก็เหรียญเงิน แต่ก็สามารถสอนเด็กให้เป็นแชมป์ได้ นี่แหละหนามุมมองในสังคม

ชีวิตมันเต็มไปด้วยการต่อสู้แย่งชิง บางทีมันก็เหนื่อย ไม่ใช่เหนื่อยที่จะต้องไปต่อสู้กันกับพวกเค้า แต่เหนื่อยที่เห็นพวกเค้าต่อสู้แย่งชิงกัน ก็ไม่รู้จะแย่งชิงกันไปทำไม เพื่ออะไร ตายไปก็จบ เอาอะไรไปไม่ได้ซักอย่าง บางทีเหมือนกับคนบ้าที่ปลงแล้วทุกสิ่งทุกอย่าง บางคนบอกว่ายังอายุน้อยอยู่เลย ไม่น้อยหรอก อายุไหนๆๆ ก็ตายได้ทั้งนั้น ดังนั้นพวกเราเตรียมตัวกันรึยัง ตอนนี้มันเหมือนกับทางโลกมันเต็มแล้ว อยากฉีกแนวออกไปทางธรรม สร้างสรรค์สังคมมากกว่า อยากทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้าง เพื่อคนด้อยโอกาส แต่บารมีมันคงยังไม่ถึงมั้ง ก็ต้องสะสมกันต่อไป

สู้สู้