ปีนี้ที่เกือบลืมไปให้เพื่อนๆ พี่น้องได้อนุโมทนาบุญด้วยกับการที่เราได้สวดธรรมจักรกัปปวัฒนสูตร ได้จนครบเข้าพรรษา เป็นสัจจะอธิษฐานที่ได้ตั้งใจไว้ในปีนี้ว่าจะทำในช่วงเข้าพรรษา ปีนี้สวดได้ทุกวันไม่มีขาด ต้องอาศัยกำลังใจที่เข้มแข็งในการสวดในครั้งนี้ เพราะตามปกติก็จะสวดพาหุงมหากพร้อมกับอิติปิโส 31 จบ แต่พอเข้าพรรษาต้องสวดต่อไปอีกมีบทธรรมจักร ชินบัญชร บารมี 10 ทัศน์ และ คาถาหลวงพ่อปาน ไม่มีอะไรทำไม่สำเร็จหากเราตั้งใจไว้แล้ว มันต้องมีวินัยและความเข้มแข็งที่จะต่อสู้กับนิวรณ์ที่เกิดขึ้น

ปีนี้ได้ไปปฏิบัติกรรมฐานกับหลวงพ่อชาญชัย ในปลายเดือนตุลาคม ในปีนี้เป็นครั้งที่สองที่ได้ไปปฏิบัติกับท่าน พระอาจารย์ท่านใจดีมีเมตตาประสิทธิ์ประสาทความแจ่มแจ้งในการปฏิบัติธรรม ทำให้เห็นตัวเองได้มากขึ้น เข้าใจตัวเองได้มากขึ้น การไปปฏบัติครั้งนี้ก็ได้ไปทั้งครอบครัว มีป๊ากับแม่ร่วมปฏิบัติด้วย ก็มีความสุขเป็นอย่างยิ่ง อย่างน้อยในชีวิตนี้ถึงแม้ว่าจะไม่มีโอกาสได้ดูแลท่านทางร่างกายแต่ก็ได้ช่วยนำพาท่านทั้งสองได้ตระเตรียมจิตใจให้เพียบพร้อมก่อนจะถึงเวลาที่ต้องสิ้นอายุขัย และต้องเดินทางอันยาวไกลที่ไม่มีใครจะสามารถช่วยใครได้ ก็ดีใจที่ทำให้ท่านทั้งสองได้มีสัมมาทิฐิซึ่งเป็นข้อแรกที่สำคัญที่สุดในมรรคมีองค์ 8 ซึ่งเป็นวิธีทางดับทุกข์ ตอนนี้แม่ไม่อยู่ไปอินเดียเพื่อไปสร้างสมบารมีปฏิบัติธรรมให้มากขึ้น ก็ต้องร่วมอนุโมทนาเป็นอย่างยิ่ง ส่วนป๊าตอนนี้อยู่คนเดียวก็ได้ใช้เวลาอยู่คนเดียวพิจารณาสิ่งต่างๆ มันก็เป็นเรื่องอัศจรรย์ ธรรมะเป็นเรื่องวิเศษ สามารถเปลี่ยนวิถีความคิดของคนคนหนึ่งได้ เมื่อจิตใจได้ถูกขัดเกลาแล้ว ก็สามารถน้อมรับเรื่องดีๆ และสามารถมองโลกในแง่ดีๆ ได้

เราก็เป็นหนึ่งในผู้โชคดีที่ได้ศึกษาปฏิบัติธรรมะเพราะมันก็ทำให้วิถีชีวิต ความคิด มุมมองต่างๆ มันเปลี่ยนไป เราสามารถมองเห็นและวิเคราะห์วิจัยตัวเองได้เป็นอย่างดี ว่าเราเป็นคนแบบไหน มีกิเลสหยาบย่อยในใจแค่ไหน มันเป็นไปไม่ได้เลยว่าเราจะเห็นสิ่งเหล่านี้ด้วยตัวเองหากไม่มีธรรมะ

ความถือดี ชอบเอาชนะ อยากให้มันเป็นอย่างที่เราอยากให้เป็น ความแย่ๆ ของความเป็นคนแบบคนๆ ไปวันๆ มันสามารถถูกกระเทาะออกจากจิตไปทีละน้อย ทีละน้อย และมีความเข้าใจในคนอื่นและสิ่งๆอื่นมากขึ้น จิตใจมันก็ไม่ถึงกับไม่ยึด แต่มันยึดน้อยลง น้อยลงไปเรื่อยๆ จนบางทีเหมือนคนไม่มีความรู้สึกยินดียินร้าย แต่ก็ต้องทำเป็นยินดียินร้ายเพราะเราต้องอยู่ในสังคม

หากใครได้มีโอกาสปฏิบัติธรรมหรือเรียนรู้ธรรมะก็จะเห็นสิ่งวิเศษเหล่านี้ มันเป็นเรื่องเฉพาะตัว เหมือนกับกินข้าวแล้วอร่อย แต่ก็ไม่สามารถบอกคนอื่นได้ว่ามันอร่อยอย่างไร อร่อยของเรามันก็อาจจะไม่อร่อยของเขา อยู่ที่มาตรฐานของคนที่ชิม ดังนั้นการที่บอกว่าเป็นคนดี มันดีอย่างไร ดีในสายตาใคร มันเป็นเรื่องของมาตรฐานของคนคนนั้น เพราะฉะนั้นเราไม่ควรจะตัดสินใครว่าดีหรือไม่ดี เพราะไม่มีหรอกความไม่ดี หรือดี มันอยู่ที่เรา

ก็ต้องลองดู ฝึกดู เพื่อที่เราจะได้ดับกิเลสภายในจิตใจเราเพื่อความสุขอย่างแท้จริง